In Afrika bleef Jane enkele
weken op de ouderlijke boerderij van haar vriendin, hoog in het Kinangopgebergte
in Oost-Afrika. Hier had ze een geweldige tijd, maar ze wist ook dat
ze niet de hele tijd bij de familie van haar vriendin kon blijven.
Ze moest een baan vinden om geld te verdienen: tenslotte wilde ze
lang genoeg blijven om in Afrika contacten op te doen, die haar verder
konden brengen in haar droom om met dieren te werken. Ze ging in de
stad Nairobi voor de directeur van het Keniaanse filiaal van een Britse
maatschappij als secretaresse werken.
Op een feestje zei iemand tegen haar: "Als je in dieren bent
geïnteresseerd dan zou je eigenlijk Louis Leakey eens moeten
ontmoeten." Ze maakte snel een afspraak met de paleontoloog/
antropoloog. Na een lang gesprek met hem en een rondleiding in zijn
museum, bood hij Jane een baan aan als secretaresse. Jane werkte lang
voor Leakey, en ging op gegeven moment mee op een opgraving in Olduvai.
In die tijd kwam ze in contact met Louis Leakey's grote passie, de
oorsprong van de mens. Terug in Kenia vertelde hij dat hij graag een
onderzoek naar chimpansees wilde opzetten, maar hij had nog niemand
die deze taak voor hem zou kunnen doen.
Louis Leakey begon steeds weer over de chimpansees met Jane te praten
en op een dag flapte Jane eruit: "Louis, ik wilde dat je daar
eens over ophield, want dat is precies wat ik graag zou willen doen."
Zijn antwoord was: "Jane, ik zat erop te wachten dat je dat zou
zeggen. Waarom denk je eigenlijk dat ik je steeds weer over de chimpansees
vertelde?" Het bleek dat hij Jane sinds de trip naar de uitgravingen
nauwkeurig had bestudeerd en voor uitermate geschikt voor zijn project
had bevonden. Dat Jane op dit voorstel meteen inging, is waarschijnlijk
overbodig om te noemen.
Voorbereidingen
Terwijl Leakey zich om de noodzakelijke vergunningen en het geld bekommerde,
ging Jane terug naar Engeland om zich zo goed mogelijk op haar taak
voor te bereiden. Ze las alles wat er over chimpansees te verkrijgen
was. Dat was niet veel toentertijd. Dieren werden toen vaak na een
snelle observatie gedood om de lichamen te onderzoeken.
Leakey vond na enige tijd, in 1960, een sponsor die bereid was om
het project financieel te steunen. Maar de toenmalige autoriteiten
in Afrika gruwden van het idee dat een jong Engels meisje alleen in
de wildernis zou trekken. Ze eisten dat, als Jane het project zou
doen, er een Europese metgezel mee zou gaan. Van Leakey moest dit
iemand zijn bij die Jane zich op haar gemak voelde, iemand die geen
concurrentiestrijd ervan zou maken en die haar het onderzoek op haar
eigen manier liet uitvoeren. Jane aarzelde niet lang en besloot om
haar moeder Vanne mee te vragen om haar de eerste drie maanden van
haar verblijf in Gombe te begeleiden.
Gombe
In
het begin was het bestuderen van de wilde chimpansees van Gombe niet
zo heel erg makkelijk voor Jane. De dieren waren heel bang voor haar
en vluchtten zodra ze eraan kwam; het duurde maanden voordat ze ook
maar iets dichterbij kon komen. Maar vastberaden bleef ze het bos
elke dag doorzoeken. Dagenlang observeerde Jane de chimpansees door
een verrekijker, van een verhoging met uitzicht op het bos. Langzamerhand
begonnen de chimpansees aan haar aanwezigheid te wennen.
