Verhalen veranderen de wereld. Vooral als ze worden verteld door de mensen die er middenin staan. Bij het Jane Goodall Instituut geven we daarom het woord aan de gezichten in het veld: onze collega’s die elke dag in Jane’s voetsporen treden en haar levenswerk voortzetten. Ieder op hun eigen manier.
> Scroll down to read the English version of this inspiring interview with Dr. Ahmed.
Dit keer maken we kennis met Dr. Ahmed: hij is in 2025 afgestudeerd als dierenarts voor wilde dieren en we zijn blij dat hij zich bij onze organisatie in Kibale (Oeganda), heeft aangesloten. Hier neemt hij deel aan patrouilles, verzorgt hij gewonde dieren en doet hij veel aan outreach en voorlichting binnen de lokale gemeenschap.
Quinten Peelen, bestuurslid van het Jane Goodall Instituut Nederland, sprak met hem tijdens een privébezoek aan Kibale National Park in Oeganda.
“Je netwerk moet je nettowaarde zijn.”
– Dr. Ahmed
Je werkt veel met kinderen en leert ze over wilde dieren en de natuur. Terug naar je eigen jeugd; hoe zou jouw basisschoolleraar je omschrijven?
“Mijn basisschoolleraar zou me omschrijven als een gedisciplineerde, slimme, sociale, vriendelijke en hardwerkende leerling. Ik kom uit een gezin met een laag inkomen en al van jongs af aan wist ik hoeveel moeite mijn ouders hadden om me op school te houden, dus nam ik studeren erg serieus.”
Wat inspireerde je om voor een carrière in natuurbescherming te gaan?
“Mijn toewijding aan natuurbescherming begon doordat ik programma’s als Nat Geo Wild keek. Ik was meteen betoverd! Ik vond de dieren adembenemend: de strepen, de vlekken, de manen van leeuwen… Ze vormden een levendig contrast met huisdieren. Deze aanvankelijke verwondering groeide al snel uit tot bezorgdheid toen ik leerde dat door toedoen van de mens, met name door ontbossing, de leefgebieden van deze prachtige dieren werd bedreigd of dat ze door jacht en stroperij ernstig bedreigd werden.
Toen de kans zich voordeed om een bachelorsdiploma Diergeneeskunde te behalen aan de Makerere University (in de hoofdstad van Oeganda, Kampala, red.), was de keuze duidelijk: ik volg mijn passie en richt me op de behandeling en revalidatie van gewonde dieren om ervoor te zorgen dat ze een tweede kans krijgen op een gezond leven in het wild. Voor mij is natuurbehoud geen abstract ideaal, maar een dagelijkse, praktische inzet voor het herstellen en beschermen van de gezondheid van de diersoorten die mij ooit hebben geïnspireerd.
Had je een rolmodel tijdens je jeugd die je heeft geïnspireerd in je carrièrekeuze?
“Ja, voor mij was Dr. Jane Goodall écht een rolmodel. Zij inspireerde me met haar enthousiasme en vastberadenheid. Ze was ook dapper! Naar Afrika komen, met name Gombe in Tanzania in de jaren 60; stel je voor… Het was een afgelegen plek waar van alles kon gebeuren tussen de wilde dieren. Want weet je; chimpansees kunnen echt heel gewelddadig zijn. Haar tomeloze liefde voor kinderen en het planten van bomen inspireerden me ook. Ik ben erg blij en trots dat ik momenteel werk voor het instituut van mijn rolmodel.”
Op welke persoonlijke prestatie ben je het meest trots?
“Mijn grootste overwinning is het opbouwen van een andere manier van kijken naar de wereld om ons heen en daar anderen in mee te nemen. Ik noem het: rentmeesterschap. Dat betekent dat we leren hoe we als ware rentmeesters voor de wereld om ons heen kunnen zorgen, in plaats van die te gebruiken en uit te putten zoals we nu vaak doen. Mijn grootste prestatie is dat ik die changemaker en influencer ben geworden die een echt voorbeeld is voor de jongere generatie. Ik leer jongeren anders te kijken en de natuur te waarderen.
Ik richt me op meer dan alleen praten over natuurbehoud en dierenwelzijn. Ik laat ze elke dag zien hoe die toewijding eruitziet. Het geven van het goede voorbeeld is mijn grootste overwinning, omdat het fundamenteel gaat om het bevorderen van een ‘verbeterde mindset’.
Wanneer ik die vonk van begrip en verantwoordelijkheid in een jongere zie, weet ik dat ik niet alleen de huidige omgeving verbeter; ik plant ook zaadjes voor de toekomst. Die blijvende verandering van perspectief is de ultieme overwinning, die ervoor zorgt dat onze gemeenschap en planeet floreren, lang nadat jij en ik er niet meer zijn.”
Jane vertelde in haar interviews soms dat ze de druk op haar schouders voelde. Hoe is dat voor jou wanneer je dagelijke geconfronteerd wordt met ontbossing of dieren die hulp nodig hebben?
“Ik kan de druk die ik vandaag ervaar aan, omdat ik een sterk doel voel. Ik doe het voor mijn eigen kinderen en alle andere kinderen. Ik wil dat zij niet dezelfde lasten hoeven te dragen zoals ik, maar opgroeien in een omgeving waarin natuurbehoud en welzijn samen gaan. Daar doe ik het voor.”
Als je je jongere zelf een advies zou kunnen geven, wat zou dat dan zijn?
“Als ik één advies aan mijn jongere zelf zou kunnen geven, zou het deze zijn: focus. Zonder dat kom je nergens. En niets kan je focus zo doen afdwalen als negatieve groepsdruk. Kies daarom goede mensen om je heen. Mensen die je steunen, die je inspireren en je laten groeien. Je netwerk zou je nettowaarde moeten zijn.”
Tijdens de patrouilles waar je als dierenarts aan deelneemt, vergezel je de rangers. Kun je uitleggen waarom dat zo belangrijk is?
“Het is belangrijk om de rangers te vergezellen, want als een dier eenmaal in een valstrik of met een val is gevonden, kan ik sneller ingrijpen door direct de draad van het lichaamsdeel van het dier door te knippen, de wond schoon te maken en te desinfecteren, en het dier vervolgens te behandelen met pijnstillers en antibiotica. Als ik er niet bij ben, kan het uren of zelfs dagen duren voordat de dieren medische hulp krijgen en dat kan ernstige gevolgen hebben.”
“Ook moet ik optreden als forensisch expert wanneer het dier dood wordt aangetroffen, met name bij verdenking op stroperij. In die gevallen voer ik ter plekke een snelle, professionele autopsie uit om te bepalen of de doodsoorzaak natuurlijk was (ziekte, leeftijd) of veroorzaakt door illegale activiteiten (strik, gif, kogel, speer).
En ik verzamel en catalogiseer nauwkeurig biologisch bewijs, zoals projectielen, weefselmonsters of gif, op een wetenschappelijk verantwoorde manier. Dit bewijs is vaak essentieel voor de vervolging van stropers. Dit is zo belangrijk, want stroperij mag niet ongestraft blijven. Daarnaast heeft vervolging ook een afschrikwekkende werking; het weerhoudt mensen er ook van om hetzelfde te doen.”
De meisjes in de klas houden een foto omhoog van Max, de chimpansee die beide voeten verloor. Kun je ons vertellen wat er is gebeurd en hoe dit hem heeft beïnvloed?
“Max raakte vast in een strik met een voetklem, wat leidde tot amputatie van beide benen vanwege het diepe trauma dat door de strik was veroorzaakt. Hij werd succesvol behandeld en genas geleidelijk, en hij kan nu in het wild overleven. Maar natuurlijk zijn sommige dingen nu wel moeilijker, zoals boomklimmen, bergopwaarts gaan of wegrennen bij gevaar. Het maakt hem kwetsbaar, maar hij heeft het geluk gehad het te halen, en hij is het beste voorbeeld van hoe veerkrachtig dieren zijn. Het is niet makkelijk, maar hij heeft het overleefd!”
Doe mee en maak het verschil
Dr. Ahmed’s verhaal laat zien dat verandering begint bij doorzettingsvermogen, geduld en hartstocht – zowel in de natuur als in het leven van mensen. Elke kleine overwinning telt, en elke daad van zorg voor dieren en hun leefomgeving draagt bij aan een betere toekomst.
Bij het Jane Goodall Instituut geloven we dat iedereen een verschil kan maken. Of het nu gaat om het beschermen van chimpansees in Oeganda, bewustwording creëren in je eigen omgeving, of jongeren inspireren hun hart te volgen: jouw actie, groot of klein, draagt bij aan een wereld waarin mens en natuur in harmonie samenleven. Met jouw steun kunnen wij elke dag het verschil blijven maken.
Lees meer over onze programma’s in Afrika en kijk hoe je in actie kunt komen.
Doe mee en laat je inspireren door de mensen in het veld die elke dag in Jane Goodalls voetsporen treden.
Foto’s: Quinten Peelen, Jane Goodall Instituut Nederland en het Kibale Snare Removal Project
Meer ‘Verhalen uit het veld’ lezen?
Het verhaal van Emily Otali (Kibale Chimpanzee Project, Oeganda)
Below you can read the English version of this interview.
The story of Dr. Ahmed, animal vet in Kibale National Park, Uganda
Stories change the world. Especially when they are told by the people living and working at the heart of them. At the Jane Goodall Institute, we therefore give a voice to the faces in the field: our colleagues who follow in Jane’s footsteps every day and continue her life’s work, each in their own unique way.
Dr. Ahmed recently graduated as wildlife vet and we are happy he joined our organization in Kibale, Uganda. Here he joins patrols, cares for injured animals and does a lot of outreach and education within the local community.
“Your network should be your net worth.”
– Dr. Ahmed
You work a lot with children, educating them on wildlife and nature. Going back to your own childhood, how would your primary school teacher describe you?
“My primary school teacher would describe me as a well-disciplined, smart, intelligent, intellectual, social, kind, determined, and hardworking pupil. I come from a low-income family, and from a young age I was aware of the struggles my parents went through to keep me in school, so I took studying very seriously.”
What inspired you to go into wildlife conservation?
“My commitment to wildlife conservation began with the breathtaking creatures featured on programs like Nat Geo Wild. Their unique beauty — the stripes, the spots, the manes — created a vivid contrast to domesticated animals. This initial wonder quickly grew into concern as I learned that human encroachment, particularly deforestation, was stripping these incredible creatures of their homes, forcing them into precarious situations or, worse, driving them toward extinction through poaching.
When the opportunity arose to pursue a Bachelor’s Degree in Veterinary Medicine at Makerere University, the choice was clear: I channeled my passion into wildlife medicine, specializing in treating and rehabilitating injured animals to ensure they get a second chance at a healthy life in the wild.
For me, conservation isn’t an abstract ideal; it’s the daily, hands-on work of healing and protecting the species that first inspired me.”
Did you have a role model growing up who inspired your career?
“Yes, for me Dr. Jane Goodall was a true role model. She inspired me with her enthusiasm and determination. She was incredibly brave too. Coming to Africa — particularly to Gombe in Tanzania in the 1960s — imagine that. It was such a remote place, surrounded by wildlife. And chimpanzees can be very violent.
Her relentless love for children, as well as her dedication to planting trees, inspired me deeply. I am very glad and proud that I am currently working at my role model’s institute.”
What personal achievement are you most proud of?
“The most profound achievement for me is establishing an ethical legacy of stewardship. That means learning how to care for the world around us as true stewards instead of using and exhausting it as we often do today.
My greatest achievement lies in becoming a changemaker and influencer who sets a genuine example for the younger generation.
I’m focused on more than just talking about nature conservation and animal welfare. I’m showing them what that commitment looks like every day. That daily work of modelling responsibility is my biggest achievement because it is fundamentally about fostering an ‘improved mindset.’
When I see that spark of understanding and responsibility in a young person, I know I’m not just improving today’s environment; I’m planting seeds for the future. That enduring shift in perspective is the ultimate victory, ensuring our community and planet thrive long after I’m gone.”
“I can handle the pressure I face today because I feel a strong sense of purpose. I don’t move forward because of hope alone; I move because of history.
Growing up in a low-income household, the memory of my parents struggling to pay for my education and other bills instilled in me a non-negotiable mission. My struggle is not just for success; it is a deliberate act of rewriting my family’s narrative.
Every uphill battle I face today is powered by the single-minded goal of ensuring my own children will not have to carry the same burdens. I persevere to simplify their future.”
If you could give your younger self one piece of advice, what would it be?
“If I could whisper one truth to my younger self, it would be this: guard your focus fiercely. Any loss of focus is truly the beginning of failure, and nothing derails it faster than negative peer pressure.
The wrong associations are a drain on your most precious resource (time), and they stand directly in the way of success. Instead, seek out good peers. They are the people who inspire great ideas and accelerate personal growth in both thought and action.
Your network should be your net worth.”
During the patrols you joined as a veterinarian, can you explain why it is so important to accompany the rangers?
“It is important to accompany rangers because once an animal is found caught in, or injured by, a snare, it allows me to act quickly by cutting the wire from the animal’s body, cleaning and disinfecting the wound, and treating the animal with painkillers and antibiotics.
It is also important for me to act as a forensic expert when an animal is found deceased, especially in suspected poaching cases.
In those cases, I carry out a quick and professional post-mortem examination to determine whether the cause of death was natural (disease or age) or caused by illegal activity (wire snares, poison, bullets, or spears).
I also accurately collect and catalogue biological evidence, such as projectiles, tissue samples, or poisons, in a scientifically sound manner. This evidence is often essential for prosecuting poachers in court.
This work is extremely important because poaching should not go unpunished. It also deters others from committing the same crimes.”
The girls in the classroom hold up a picture of Max, the chimpanzee who lost both his feet. Can you tell us what happened and how this affects him?
“Max got trapped in a wire snare around his feet, which led to the amputation of both legs due to the severe trauma caused by the wire.
He was successfully treated and gradually healed, and he is now able to survive in the wild. However, it has reduced his ability to do many things, such as climbing trees, moving uphill, or running in dangerous situations.
He mostly relies on his hands and upper body strength for climbing and movement.
He was very lucky to survive, and he is one of the best examples of how resilient animals can be. It’s not easy, but he survived!”
Photos: Quinten Peelen, Jane Goodall Institute Netherlands and the Kibale Snare Removal Project
